حاصل است « 260 » و وفات او در سال ششصد و چيزى بود و او را نزد پدر خود دفن كردند « 261 » . مولانا كمال الدين ابو الخير « 262 » صاحب علم فايض و بحر معرفت بود و در ميان كاملان حبرى ، و بحرى معالم در جمال و رتبت و كمال غزير بود و شرف و مزيت

--> ( 260 ) - جها : هركه در هفته روى دوست ببيند مهر و محبت و درع و آسانى حاصل است . ( 261 ) - ثم ان التاجر الاول جاءنى بسفط كبير فيه سكر كثير و قرطاس فيه مائة دينار فاعتذر الى و دعالى ، قال مولانا فلما ولدت اطعمونى من ذاك السكر و رتبوا امورى من ذاك المال و تعليقاته و فوائده اكثر من ان يحيط بها التقرير او يحصرها الكتابة و التحرير ، و من منظوماته الفائقة المتينة . يا قوم انى ضعيف عن زيارتكم * به حق ما بيننا من خلة زوروا من كان يترك اسبوعا احبته * بلا التقاء فدعوى حبه زور توفى فى سنة . . . و سبعمائة ( * ) و دفن عند والده رحمة الله عليهم . - ( شد الازار ) . ( * ) - جاى آحاد و عشرات در هرسه نسخه سفيد است و رقم مئات در م « سبعمائة » است و در ق ب « ستمائة ، و اين دو نسخهء اخير قطعا غلط فاحش است چه در شيرازنامهء خطى مورخهء 833 ص 85 و چاپى ص 145 وفات او را صريحا واضحا در سنهء احدى و عشرين و سبعمائة ضبط كرده است و چون صاحب شيرازنامه بتصريح خود از تلامذهء صاحب ترجمه بوده و قسمتى از توضيح كشاف تأليف او را بر خود او سماع نموده بوده و مفتاح العلوم [ سكاكى ] را نيز نزد او خوانده بوده پس قول او در تعيين سال وفات استاد خود البته حجت است ، در كشف الظنون در عنوان « لباب فى النحو » از تأليفات صاحب ترجمه گويد « اتمه فى ربيع الاول سنة اثنتى عشرة و سبعمائة » و اين نيز خود قرينهء صريحه‌ايست كه وى تا بعد از هفتصد در حيات بوده است ، و در مجمل فصيح خوافى وفات او را در جزو حوادث سنهء 712 ذكر كرده است و ظاهرا تقديم و تأخيرى اشتباها در دو رقم اخير 721 براى او دست داده بوده ، حاشيه علامه قزوينى . ( 262 ) - جها : مولا كمال الدين ابو الخير فالى - مولانا كمال الدين ابو الخير بن ابى نصر بن ابى غسان ( شد الازار ) مولانا كمال الدين ابو الخير بن ابى نصر بن احمد ابن غسان ، - شرح احوال اين شخص را در هيچ مأخذى ديگر نيافتم ولى در وصاف ص 208 ، 360 ، 361 مكرر از شخصى موسوم بفخر الدين احمد بن ابى غسان از علماء بزرگ فارس كه بتصريح خود او يعنى وصاف در سال ششصد و نود و هشت وفات يافته بوده صحبت مىكند كه قاعدة بايستى جد صاحب ترجمهء حاضر باشد بطبق نسخهء م كه نام و نسب او را « ابو الخير بن ابى نصر بن احمد بن [ ابى ] غسان » ذكر كرده ، حاشيه علامه قزوينى .